Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ

ΠΥΡ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ

Άκουγα χθες στα δελτία ειδήσεων κάποιους να προσπαθούν να βγάλουν διχασμένο το ΠΑΣΟΚ επειδή λέει ακούστηκαν διαφορετικές απόψεις για τα μέτρα που πρόκειται να πάρει η κυβέρνηση για το το ασφαλιστικό.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι περίμεναν από το ΠΑΣΟΚ.
Εντάξει μπορεί όλοι να ασχολούνται με την εκλογή προέδρου αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα αφήσουν τον Καραμανλή και την Καλαντζάκου(σ. σ. τι είναι τούτο πάλι;) να αλωνίζουν.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κάνει αντιπολίτευση και να κάνει σκληρή αντιπολίτευση σε αυτά τα θέματα και ας ακούγονται μια, δύο και δέκα φωνές. Όσο πιο πολλοί πυροβολούν τον Καραμανλή τόσο καλύτερα. Πρέπει το ΠΑΣΟΚ να ακούγεται και να ακούγεται δυνατά.
Και ο Βενιζέλος καλά έκανε και έκανε ερώτηση στον πρωθυπουργό για το άρθρο 16, ξεγυμνωνόντάς τον και πάλι. Πυρ κατά βούληση στην κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ είναι ΕΔΩ.
ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ μετά τις 11 Νοεμβρίου.

ΠΟΛΙΤΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Ο Τσόρτσιλ έλεγε κάποτε πως "η ιδιαιτερότητα της πολιτικής αυτοκτονίας είναι ότι επιζείς για να δεις τα αποτελέσματά της".
Νομίζω όμως πως η φράση αυτή του Τσόρτσιλ δεν πρέπει να αγγίζει καθόλου τον Ευάγγελο Βενιζέλο που σε διάστημα 25 ημερών έχει αυτοκτονήσει πολιτικά περισσότερες από 4 με 5 φορές. Η τελευταία αυτοκτονία του Βαγγέλη έγινε χθες όπου σε τραπέζι με δημοσιογράφους εξαπέλυσε επίθεση στο Γιώργο με τρόπο που δεν αρμόζει σε έναν πολιτικό που διεκδικεί την ηγεσία ενός κόμματος εξουσίας.
Ακόμα και το περιβάλλον του Γιώργου δεν πίστευε σε αυτά που είπε ο Βαγγέλης λέγοντας "αποκλείεται" αλλά δυστυχώς ο Βαγγέλης τα είπε. Και επανέλαβε αυτό το περίφημο "εγώ θα κέρδιζα τον Καραμανλή".
Από τη δήλωση το Ζαππείου, στο επεισόδιο με τον καφέ και στο χθεσινό ο Βενιζέλος ολισθαίνει και χάνει το όπιο έρεισμα είχε και σε απλούς ψηφοφόρους που δεν τασσόταν με κανέναν μέχρι στιγμής. Βγάζει ένας πάθος για την κατάληψη της εξουσίας το οποίο μου θυμίζει δεξιές αντιλήψεις οι οποίες καταχαράκωσαν το ΠΑΣΟΚ.
Όσο για το ποιος στήριξε τον Ανδρέα το '89 νομίζω πως όλοι μας ξέρουμε. Ο λαός και μόνο ο λαός του ΠΑΣΟΚ.

ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΛΕΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ

“Στη χώρα μας, αγαπάμε την πατρίδα μας, με γενικό και αφηρημένο τρόπο. Μιλάμε για την αρχαιοελληνική μας κληρονομιά, μιλάμε για τον ηρωισμό των προγόνων μας, μιλάμε για την μοναδικότητα της φυλής μας, μιλάμε για τις ομορφιές της χώρας μας, μιλάμε για το ελληνικό δημιουργικό δαιμόνιο.Όταν βρεθούμε, όμως, μπροστά στα καθημερινά προβλήματα, πολλές φορές, κλεινόμαστε στο καβούκι μας, στην ιδιοτέλειά μας, σε ρουσφετολογικού τύπου συναλλαγές, στο εύκολο αλλά προσωρινό βόλεμά μας. Αυτή είναι μια δεξιά αντίληψη, μια αντίληψη που κυριαρχείται από τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την Εφορία, τα σκουπίδια, το περιβάλλον, τον συνάνθρωπό μας. Χάνεται τότε η συλλογική μας συνείδηση”.Το παραπάνω είναι απόσπασμα της ομιλίας Παπανδρέου στο Εθνικό Συμβούλιο και νομίζω ότι κρύβει σε ένα μεγάλο βαθμό το λόγο για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ απαμακρύνθηκε από την κοινωνία και ταυτίστηκε με τη Ν.Δ. και τις δεξιές της πολιτικές.

ΠΑΣΟΚ ΝΙΚΗΣ Ή ΠΑΣΟΚ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;

Πραγματικά το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν για μένα ένα από τα πιο αγχωτικά των τελευταίων μηνών όσο και προσπάθησα να ξεφύγω από τη σκέψη ότι μπορεί και να γίνει το κακό.
Ο μπαμπούλας της διάσπασης ή της οριστικής ρήξης μέσα στο ΠΑΣΟΚ μας κυνηγούσε αλλά πιστεύω ότι πλέον κάτι τέτοιο δεν υπάρχει, προς το παρών τουλάχιστον.
Ακούσαμε, προβληματιστήκαμε, βγάλαμε συμπεράσματα και πλέον μπαίνουμε στην τελική ευθεία για να επιλέξουμε το τι ΠΑΣΟΚ θέλουμε.
Το ΠΑΣΟΚ της νίκης του Ευάγγελου ή το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας του Γιώργου.
Είναι ξεκάθαρο πια ότι έχουμε διαφορετικές προτάσεις για το κόμμα και ο καθένας μπορεί να επιλέξει αυτό που πραγματικά πιστεύει ότι πρέπει να πρεσβεύει το ΠΑΣΟΚ.
Ο Βενιζέλος αναφέρθηκε στο ΠΑΣΟΚ της νίκης, θέλοντας να τονώσει το πεσμένο ηθικό της λαϊκής βάσης και των στελεχών που αναρωτιούνται ίσως για το πότε το κίνημα θα ξαναβρεθεί στην εξουσία. Μίλησε για πλειοψηφικά ρεύματα και ποτάμια, έκανε λόγω για ηττοπάθεια και γενικώς προσπάθησε να θυμίσει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να κερδίσει τον Καραμανλή. Δεν ξέρω όμως αν αυτό είναι το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ. Να επιστρέψει δηλαδή απλά στην εξουσία.
Απ' την άλλη ο Γιώργος, προσπάθησε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι προέρχεται από την οικογένεια Παπανδρέου και έριξε όλο του το βάρος στο ΠΑΣΟΚ που κάποτε όλοι μας πιστέψαμε. Το ΠΑΣΟΚ "κίνημα λαού" όπως το χαρακτήρισε που θα αφουγκράζεται την κοινωνία και θα είναι μέρος της κοινωνίας χωρίς συμβιβασμούς με σκοτεινά κέντρα εξουσίας κ.λ.π. Αυτό το ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος όμως δεν μπόρεσε να το φτιάξει στα 3,5 χρόνια που είναι πρόεδρος. Συμβιβάστηκε, δεν τόλμησε, έκανε τραγικές επιλογές σε πρόσωπα και πολιτικές, δεν πήγε μέχρι τέλους σε δικές του απόψεις που φαινόταν να της αφουγκράζεται η κοινωνία.
Εκτιμώ πως και οι δυο τους μίλησαν ξεκάθαρα για το ΠΑΣΟΚ που οραματίζονται και για όλους εμάς που θα πάμε στην κάλπη στις 11-11 θα τεθεί ένα μεγάλο δίλημμα το οποίο δεν θα είναι Βαγγέλης ή Γιώργος.
Το δίλημμα είναι ΠΑΣΟΚ ΝΙΚΗΣ Ή ΠΑΣΟΚ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.
ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΜΩΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ.
ΠΑΣΟΚ ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΙΠΟΤΑ

Γενικότητες και αοριστολογίες.
Δεν βρίσκω άλλες λέξεις για να χαρακτηρίσω την πλατφόρμα των 20(;) θέσεων που παρουσίασε χθες ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Μίλησε για ένα ΠΑΣΟΚ της κεντροαριστεράς που θα ξαναβρεί την επαφή με την κοινωνία κ.λ.π., θα είναι νικηφόρο και γενικά μας είπε αυτά που αν δεν τα έλεγε προφανώς δεν θα δικαιούταν να είναι και υποψήφιος πρόεδρος του κινήματος.
Το θέμα είναι πως δεν μας είπε ξεκάθαρα για σημαντικά προβλήματα τα οποία απασχολούν την κοινωνία και για τα οποία φαίνεται πως το ΠΑΣΟΚ υπέστη την ήττα. Ανεργία, ασφαλιστικό κ. α.
Έμμεση αναφορά στο άρθρο 16 "δεν πρέπει να παίζουμε με τη δημόσια παιδεία", θέση για την οποία και προφανώς κερδίζει πόντους έναντι στον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά στα υπόλοιπα ο Βαγγέλας ήταν "ένα μεγάλο τίποτα". Νομίζω ότι πρέπει να αναθεωρήσει και να δεσμευτεί για κάποια πράγματα.
Προφανώς και δε θέλω να μου πει πόσο θα αυξήσει τις συντάξεις ή τους μισθούς αλλά ως μεγάλος ρήτορας που είναι νομίζω ότι μπορεί να καταθέσει συγκεκριμένες θέσεις.
Στα θετικά του η γενικολογία για εξασφάλιση πλήρους απασχόλησης για όλους, αλλά χάνεται και αυτή η άποψη στο "μεγάλο τίποτα".
Περιμένω και τον Γιώργο.
Υ.Γ.: Η συμπατριώτισσα μου Άννα έκανε πίσω για να δουλέψει όπως είπε για την ενότητα του κόμματος. Το ότι τονίζεται συνεχώς η ενότητα από τη μία είναι θετικό από την άλλη όμως δεν ξέρω γιατί πρέπει να μιλάμε για κάτι που θεωρούμε αυτονόητο