Ποιοι υπονομεύουν το ΠΑΣΟΚ;

«Καταλαβαινόμαστε τώρα. Δεν χρειάζονται περσότερα».
Αν ο Ρίτσος ήταν σε θέση να εκφράσει άποψη για τα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ δεν θα έβρισκε καταλληλότερη φράση για να πει τα πράγματα με το όνομα τους. Γιατί τώρα δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να μην κατάλαβε το άθλιο παιχνίδι που παίζουν οι «βαρόνοι» του κινήματος στήνοντας κυριολεκτικά στον τοίχο τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος μοιάζει σαν τον χαζό της παρέας που ενώ υπόλοιποι δεν τον «γουστάρουν» τον «παίζουνε» για να έχουν κάποιον να γελάνε.
Μόνο που η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι για γέλια. Και η υπόθεση εκλογής προέδρου μόνο ως αστείο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται.
Το παιχνίδι των «βαρόνων» στήνει όμως και το ΠΑΣΟΚ στον τοίχο. Είναι ένα παιχνίδι πονταρίσματος στην επόμενη μέρα, για όλους αυτούς που ξαφνικά κατάλαβαν ότι ο Γιώργος είναι ο καταλληλότερος να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην νίκη. Σε ποια νίκη όμως; Τη συλλογική; Όχι.
Η μόνη νίκη που ενδιαφέρει όλους αυτούς είναι η προσωπική τους. Η νίκη της επόμενης μέρας που θα κάνει κάποιον απ’ αυτούς χαλίφη στη θέση του χαλίφη.
Μόνο που η κοινωνία στις 16 Σεπτέμβρη δεν έστειλε στο ΠΑΣΟΚ αυτό το μήνυμα. Δεν ζήτησε από το ΠΑΣΟΚ να συνεχίσει όπως είναι. Να συνεχίσει με τις ίδιες λογικές, τις ίδιες τακτικές, τα ίδια πρόσωπα σε θέσεις ευθύνης. Το μήνυμα της κάλπης ήταν άλλο. Ήταν μήνυμα αλλαγής, στροφής και αμφισβήτησης όλου αυτού που ονομάζεται μοντέλο διακυβέρνησης από ομάδες, φατρίες και οικογένειες.
Το ΠΑΣΟΚ στις 16 Σεπτέμβρη υπέστη την πιο οδυνηρή ήττα της ιστορίας του γιατί δεν μπόρεσε να δείξει τον άλλο δρόμο. Το ΠΑΣΟΚ ακολούθησε το δεξιό δρόμο της Ν.Δ. Έδωσε συγχωροχάρτι στους εκφραστές του συντηρητισμού(Μάνος, Ανδριανόπουλος), μίλησε για ανασφάλιστη εργασία των νέων, δεν υποστήριξε το δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης. Και ενώ το μήνυμα από την κοινωνία ήρθε το 2004 σε εθνικές εκλογές και ευρωεκλογές, το 2006 στις δημοτικές, δεν το πήραμε ούτε ο 2007 στις εθνικές εκλογές και κινδυνεύουμε να το «χάσουμε» και τώρα, επειδή κάποιοι κοιτούν το δικό τους και μόνο συμφέρον. Και για να δικαιολογήσουν τη στάση τους μιλούν για «παράταση». Τι παράταση όμως είναι αυτή; Παράταση στο θάνατο; Ασπιρίνη στον καρκίνο; Μάλλον τρικλοποδιά στον «σακάτη»…
Και μετά τι; Μάχη. Μάχη βαρόνων για την προεδρική καρέκλα. Γιατί μετά την τρικλοποδιά ο «σακάτης» θα μείνει ανάπηρος. Και θα χρειάζεται αναπηρική καρέκλα.
Το ζήτημα είναι όμως είναι τι θα χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ την επόμενη μέρα. Ασπιρίνη ή καρδιογράφημα;
Υ.Γ.: Κάποιοι μιλούσαν για υπονομευτές και προσωπικές στρατηγικές πριν τις εκλογές. Τώρα μπορούν να μας πουν πως ονομάζετε η στρατηγική που ακολουθούν ώστε να ξαναπαραδώσουν τη χώρα στη Δεξιά.
Υ.Γ.: Ο Κέιντζ έλεγε πως «όταν τα δεδομένα αλλάζουν εγώ αλλάζω άποψη». Εγώ ήμουν έτοιμος να μην στηρίξω το Βαγγέλη, γιατί τον θεωρούσα εξουσιομανή. Τώρα όμως τα δεδομένα άλλαξαν. Κάποιοι διψούν περισσότερο για εξουσία και δεν κάνουν χωρίς αυτήν.

Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ

ΠΥΡ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ

Άκουγα χθες στα δελτία ειδήσεων κάποιους να προσπαθούν να βγάλουν διχασμένο το ΠΑΣΟΚ επειδή λέει ακούστηκαν διαφορετικές απόψεις για τα μέτρα που πρόκειται να πάρει η κυβέρνηση για το το ασφαλιστικό.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι περίμεναν από το ΠΑΣΟΚ.
Εντάξει μπορεί όλοι να ασχολούνται με την εκλογή προέδρου αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα αφήσουν τον Καραμανλή και την Καλαντζάκου(σ. σ. τι είναι τούτο πάλι;) να αλωνίζουν.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κάνει αντιπολίτευση και να κάνει σκληρή αντιπολίτευση σε αυτά τα θέματα και ας ακούγονται μια, δύο και δέκα φωνές. Όσο πιο πολλοί πυροβολούν τον Καραμανλή τόσο καλύτερα. Πρέπει το ΠΑΣΟΚ να ακούγεται και να ακούγεται δυνατά.
Και ο Βενιζέλος καλά έκανε και έκανε ερώτηση στον πρωθυπουργό για το άρθρο 16, ξεγυμνωνόντάς τον και πάλι. Πυρ κατά βούληση στην κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ είναι ΕΔΩ.
ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ μετά τις 11 Νοεμβρίου.

ΠΟΛΙΤΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Ο Τσόρτσιλ έλεγε κάποτε πως "η ιδιαιτερότητα της πολιτικής αυτοκτονίας είναι ότι επιζείς για να δεις τα αποτελέσματά της".
Νομίζω όμως πως η φράση αυτή του Τσόρτσιλ δεν πρέπει να αγγίζει καθόλου τον Ευάγγελο Βενιζέλο που σε διάστημα 25 ημερών έχει αυτοκτονήσει πολιτικά περισσότερες από 4 με 5 φορές. Η τελευταία αυτοκτονία του Βαγγέλη έγινε χθες όπου σε τραπέζι με δημοσιογράφους εξαπέλυσε επίθεση στο Γιώργο με τρόπο που δεν αρμόζει σε έναν πολιτικό που διεκδικεί την ηγεσία ενός κόμματος εξουσίας.
Ακόμα και το περιβάλλον του Γιώργου δεν πίστευε σε αυτά που είπε ο Βαγγέλης λέγοντας "αποκλείεται" αλλά δυστυχώς ο Βαγγέλης τα είπε. Και επανέλαβε αυτό το περίφημο "εγώ θα κέρδιζα τον Καραμανλή".
Από τη δήλωση το Ζαππείου, στο επεισόδιο με τον καφέ και στο χθεσινό ο Βενιζέλος ολισθαίνει και χάνει το όπιο έρεισμα είχε και σε απλούς ψηφοφόρους που δεν τασσόταν με κανέναν μέχρι στιγμής. Βγάζει ένας πάθος για την κατάληψη της εξουσίας το οποίο μου θυμίζει δεξιές αντιλήψεις οι οποίες καταχαράκωσαν το ΠΑΣΟΚ.
Όσο για το ποιος στήριξε τον Ανδρέα το '89 νομίζω πως όλοι μας ξέρουμε. Ο λαός και μόνο ο λαός του ΠΑΣΟΚ.

ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΛΕΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΛΑΣΕ

“Στη χώρα μας, αγαπάμε την πατρίδα μας, με γενικό και αφηρημένο τρόπο. Μιλάμε για την αρχαιοελληνική μας κληρονομιά, μιλάμε για τον ηρωισμό των προγόνων μας, μιλάμε για την μοναδικότητα της φυλής μας, μιλάμε για τις ομορφιές της χώρας μας, μιλάμε για το ελληνικό δημιουργικό δαιμόνιο.Όταν βρεθούμε, όμως, μπροστά στα καθημερινά προβλήματα, πολλές φορές, κλεινόμαστε στο καβούκι μας, στην ιδιοτέλειά μας, σε ρουσφετολογικού τύπου συναλλαγές, στο εύκολο αλλά προσωρινό βόλεμά μας. Αυτή είναι μια δεξιά αντίληψη, μια αντίληψη που κυριαρχείται από τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την Εφορία, τα σκουπίδια, το περιβάλλον, τον συνάνθρωπό μας. Χάνεται τότε η συλλογική μας συνείδηση”.Το παραπάνω είναι απόσπασμα της ομιλίας Παπανδρέου στο Εθνικό Συμβούλιο και νομίζω ότι κρύβει σε ένα μεγάλο βαθμό το λόγο για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ απαμακρύνθηκε από την κοινωνία και ταυτίστηκε με τη Ν.Δ. και τις δεξιές της πολιτικές.

ΠΑΣΟΚ ΝΙΚΗΣ Ή ΠΑΣΟΚ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;

Πραγματικά το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν για μένα ένα από τα πιο αγχωτικά των τελευταίων μηνών όσο και προσπάθησα να ξεφύγω από τη σκέψη ότι μπορεί και να γίνει το κακό.
Ο μπαμπούλας της διάσπασης ή της οριστικής ρήξης μέσα στο ΠΑΣΟΚ μας κυνηγούσε αλλά πιστεύω ότι πλέον κάτι τέτοιο δεν υπάρχει, προς το παρών τουλάχιστον.
Ακούσαμε, προβληματιστήκαμε, βγάλαμε συμπεράσματα και πλέον μπαίνουμε στην τελική ευθεία για να επιλέξουμε το τι ΠΑΣΟΚ θέλουμε.
Το ΠΑΣΟΚ της νίκης του Ευάγγελου ή το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας του Γιώργου.
Είναι ξεκάθαρο πια ότι έχουμε διαφορετικές προτάσεις για το κόμμα και ο καθένας μπορεί να επιλέξει αυτό που πραγματικά πιστεύει ότι πρέπει να πρεσβεύει το ΠΑΣΟΚ.
Ο Βενιζέλος αναφέρθηκε στο ΠΑΣΟΚ της νίκης, θέλοντας να τονώσει το πεσμένο ηθικό της λαϊκής βάσης και των στελεχών που αναρωτιούνται ίσως για το πότε το κίνημα θα ξαναβρεθεί στην εξουσία. Μίλησε για πλειοψηφικά ρεύματα και ποτάμια, έκανε λόγω για ηττοπάθεια και γενικώς προσπάθησε να θυμίσει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να κερδίσει τον Καραμανλή. Δεν ξέρω όμως αν αυτό είναι το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ. Να επιστρέψει δηλαδή απλά στην εξουσία.
Απ' την άλλη ο Γιώργος, προσπάθησε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι προέρχεται από την οικογένεια Παπανδρέου και έριξε όλο του το βάρος στο ΠΑΣΟΚ που κάποτε όλοι μας πιστέψαμε. Το ΠΑΣΟΚ "κίνημα λαού" όπως το χαρακτήρισε που θα αφουγκράζεται την κοινωνία και θα είναι μέρος της κοινωνίας χωρίς συμβιβασμούς με σκοτεινά κέντρα εξουσίας κ.λ.π. Αυτό το ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος όμως δεν μπόρεσε να το φτιάξει στα 3,5 χρόνια που είναι πρόεδρος. Συμβιβάστηκε, δεν τόλμησε, έκανε τραγικές επιλογές σε πρόσωπα και πολιτικές, δεν πήγε μέχρι τέλους σε δικές του απόψεις που φαινόταν να της αφουγκράζεται η κοινωνία.
Εκτιμώ πως και οι δυο τους μίλησαν ξεκάθαρα για το ΠΑΣΟΚ που οραματίζονται και για όλους εμάς που θα πάμε στην κάλπη στις 11-11 θα τεθεί ένα μεγάλο δίλημμα το οποίο δεν θα είναι Βαγγέλης ή Γιώργος.
Το δίλημμα είναι ΠΑΣΟΚ ΝΙΚΗΣ Ή ΠΑΣΟΚ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.
ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΜΩΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ.
ΠΑΣΟΚ ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΙΠΟΤΑ

Γενικότητες και αοριστολογίες.
Δεν βρίσκω άλλες λέξεις για να χαρακτηρίσω την πλατφόρμα των 20(;) θέσεων που παρουσίασε χθες ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Μίλησε για ένα ΠΑΣΟΚ της κεντροαριστεράς που θα ξαναβρεί την επαφή με την κοινωνία κ.λ.π., θα είναι νικηφόρο και γενικά μας είπε αυτά που αν δεν τα έλεγε προφανώς δεν θα δικαιούταν να είναι και υποψήφιος πρόεδρος του κινήματος.
Το θέμα είναι πως δεν μας είπε ξεκάθαρα για σημαντικά προβλήματα τα οποία απασχολούν την κοινωνία και για τα οποία φαίνεται πως το ΠΑΣΟΚ υπέστη την ήττα. Ανεργία, ασφαλιστικό κ. α.
Έμμεση αναφορά στο άρθρο 16 "δεν πρέπει να παίζουμε με τη δημόσια παιδεία", θέση για την οποία και προφανώς κερδίζει πόντους έναντι στον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά στα υπόλοιπα ο Βαγγέλας ήταν "ένα μεγάλο τίποτα". Νομίζω ότι πρέπει να αναθεωρήσει και να δεσμευτεί για κάποια πράγματα.
Προφανώς και δε θέλω να μου πει πόσο θα αυξήσει τις συντάξεις ή τους μισθούς αλλά ως μεγάλος ρήτορας που είναι νομίζω ότι μπορεί να καταθέσει συγκεκριμένες θέσεις.
Στα θετικά του η γενικολογία για εξασφάλιση πλήρους απασχόλησης για όλους, αλλά χάνεται και αυτή η άποψη στο "μεγάλο τίποτα".
Περιμένω και τον Γιώργο.
Υ.Γ.: Η συμπατριώτισσα μου Άννα έκανε πίσω για να δουλέψει όπως είπε για την ενότητα του κόμματος. Το ότι τονίζεται συνεχώς η ενότητα από τη μία είναι θετικό από την άλλη όμως δεν ξέρω γιατί πρέπει να μιλάμε για κάτι που θεωρούμε αυτονόητο

ΚΑΛΟΣ ΑΛΛΑ ΌΧΙ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η υποψηφιότητα Σκανδαλίδη, που ανακοινώθηκε πριν λίγο αλλάζει τα δεδομένα και όπως είναι φυσικό αναγκάζει τους συντρόφους Γιώργο και Βαγγέλη σε ανασύνταξη της στρατηγικής τους. Ο Κώστας Σκανδαλίδης είναι ένα από τα ιστορικά στελέχη της παράταξης, με πορεία αξιοζήλευτη αλλά νομίζω ότι δεν μπορεί να κουμαντάρει το καράβι. Σαφώς και ο καθένας έχει το δικαίωμα να είναι υποψήφιος πρόεδρος αλλά πιστεύω πως θα πρέπει να καταλαβαίνουμε μέσα μας μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε. Εκτιμώ πάντως ότι η υποψηφιότητα Σκανδαλίδη θα εκτονώσει κάπως την κρίση και τη διαμάχη ανάμεσα στους δύο πόλους. Καλή του επιτυχία…

ΤΕΟ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ

Σήμερα θα ασχοληθώ με την μεγάλη μου αρρώστια. Τον ΠΑΟΚ. Έναν ΠΑΟΚ που βλέπει επιτέλους φως στο τούνελ και δίνει ελπίδα στον κόσμο του για καλύτερες ημέρες. Το χθεσινό σβήσιμο του παρελθόντος, με τη νίκη Ζαγοράκη απέναντι στον Παγώνη έδωσε πλέον λευκή επιταγή στον μόνο άνθρωπο που αυτή τη στιγμή μπορούσε να εγγυηθεί έναν ΠΑΟΚ δυνατό, υπολογίσιμο και προπάντων(επειδή χωρίς χρήμα δεν γίνετε τίποτα) φερέγγυο απέναντι στους χορηγούς που ψοφούσαν τόσα χρόνια να διαφημιστούν στο γωνιακό μαγαζί που όμως το αφεντικό του ήταν φάντασμα.
Με τον ΤΕΟ μπροστά όλοι τους τώρα θα κάνουν ουρά έξω απ' την Τούμπα για να βάλουν τη φίρμα τους στη φανέλα, το σορτσάκι, ακόμα και στην κάλτσα της εμφάνισης του ΠΑΟΚ.
Και αυτό γιατί ο ΤΕΟ έχει μαζί του όλο τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Είναι ο απόλυτος ηγέτης και δεν τον αμφισβητεί κανείς. Και με τέτοιο κόσμο στο πλευρό του μπορεί να φτάσει τον ΠΑΟΚ ψηλά.
ΔΙΠΛΟ ΣΤΗ ΛΕΩΦΟΡΟ ΡΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣΕ

Ειλικρινά μου είναι είναι δύσκολο ακόμα και σήμερα να κατανοήσω τι προσπάθησε να κάνει χθες ο Γιώργος Παπανδρέου ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης από την Κ. Ο. του ΠΑΣΟΚ.
Μου είναι δύσκολο να κατανοήσω γιατί ενώ έχουν συμφωνηθεί ομόφωνα συγκεκριμένες διαδικασίες για την εκλογή προέδρου για την εκτόνωση της κρίσης, έφτασε χθες στο σημείο να τραβήξει την περόνη από τη χειροβομβίδα που απειλεί αυτές τις ημέρες το κίνημα με διάσπαση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εμπιστεύθηκε κάποιον( προφανώς άσχετο με τα κοινοβουλευτικά) τυχαίο σύμβουλό του και προσπάθησε να βάλει μπουρλότο στα θεμέλια του κόμματος. Αδιανόητο.
Ο Γιώργος προφανώς και θα μπορούσε να ζητήσει λευκή επιταγή για να αντιμετωπίσει την κυβέρνηση στη Βουλή, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο. Είναι πρόεδρος μέχρι τις 11-11 και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο
Ευτυχώς που στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν ακόμα στελέχη που διαφυλάσσουν την ενότητα και μόνο(Κακλαμάνης) και έσωσαν την παρτίδα.
Όσο για τους Βενιζελοσιμήτιδες και τους διαλόγους που ειπώθηκαν στα πηγαδάκια δεν θα κάνω σχόλιο. Είναι πλέον ξεκάθαρο που στηρίζετε ο Βαγγέλης και ποιον στηρίζει ο Σημίτης.
Το ΠΑΣΟΚ περνάει δύσκολες ημέρες. Ψυχραιμία...
ΥΓ1: Ένας φίλος μου τηλεφώνησε προχθές και μου έκανε μια ερώτηση στην οποία απάντησε μόνος του. Η ερώτηση έλεγε: "Ξέρεις πότε ευχαριστιόμαστε περισσότερο τον ήλιο;" Και η απάντηση:"Όταν αυτός βγαίνει μετά από μία καταιγίδα". ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΕΝΩΜΕΝΟ ΔΥΝΑΤΟ, προσθέτω εγώ.
ΥΓ2: Όσοι ασχολούνται με το τι λέει ο προδότης της δημοκρατίας, Μητσοτάκης, ξοδεύουν το χρόνο τους. Με αποστάτες της δημοκρατίας και λασπολόγους δεν συζητάμε ποτέ σοβαρά.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΟΡΚΟΣ

Η υπόθεση του πολιτικού όρκου είναι ένα από τα κορυφαία πολιτικά ζητήματα που τίθεται από πολλούς πολιτικούς τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον προς συζήτηση. Στη σημερινή ορκωμοσία της νέας Βουλής ο ΣΥΡΙΖΑ και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Σηφουνάκης, έθεσαν το ζήτημα ακόμα πιο επιτακτικά, ενώ το ΚΚΕ ανέκαθεν είχε συγκεκριμένη στάση στο θέμα του όρκου.
Σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα, που ζητήματα περί ανεξιθρησκίας τα έχει λύσει χρόνια τώρα το θέμα του πολιτικού όρκου έπρεπε να έχει λυθεί επίσης εδώ και χρόνια, όπως έχει λυθεί στα δικαστήρια της χώρας.
Είναι αδιανόητο πλέον να ορκίζονται βουλευτές "Υπέρ ομοουσίου Τριάδος κ.λ.π." και όχι υπέρ συντάγματος και νόμων του κράτους και μόνο.
Ο θρησκευτικός όρκος καταλύει το δημοκρατικό δικαίωμα του κάθε βουλευτή στο να πιστεύει όπου θέλει και έτσι να απουσιάζει(όπως οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ) από την ορκωμοσία της νέας Βουλής. Ο θρησκευτικός όρκος, σε οποιαδήποτε θρησκεία, είναι απολίθωμα και πρέπει άμεσα να αντικατασταθεί από τον πολιτικό όρκο.
Άλλωστε στη Βουλή δε στέλνουμε αυτούς που πιστεύουν σε κάποια θρησκεία, αλλά αυτούς που πιστεύουν και υπηρετούν το ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ Σύνταγμα της Ελλάδας και τους Νόμους της.
Το αν θα στεναχωρηθούν ή αντιδράσουν ο Χριστόδουλος και οι άλλοι δεν πρέπει να αποτελεί φόβο για καμία σοβαρή κυβέρνηση ή σοβαρό πολιτικό κόμμα.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ.

ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Από την περασμένη Κυριακή βρισκόμαστε σε κρίση. Ο κίνδυνος της διάσπασης πλανάτε από πάνω μας σαν μπαμπούλας. Θα αντέξει η δημοκρατική παράταξη;
Γιατί όχι; ; Άντεξε όταν το '77 ο Ανδρέας είδε τα ποσοστά του να κυμαίνονται στο 13%, άντεξε στην λασπολογία της ΔΕΞΙΑΣ το '89, άντεξε το '96 την ώρα διαδοχής του ιδρυτή του, έδειξε να αντέχει το 2004 όταν μετά από πολλά χρόνια έχασε την εξουσία. Γιατί όχι και τώρα;
Σε ένα δημοκρατικό κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ ίσως να μη γινόταν καν η συζήτηση για το αν θα αντέξουμε ή όχι.
Μπορεί όμως να αναρωτηθεί κανείς γιατί γίνετε τώρα.
Το ΠΑΣΟΚ πληρώνει την απότομη δεξιά στροφή που πήρε επί ηγεσίας Σημίτη. Ο κόσμος που το έφερε και το διατήρησε στην εξουσία πλέον δύσκολα βρίσκει στο ΠΑΣΟΚ τον άλλο δρόμο.
Είναι ανάγκη εδώ και τώρα να μιλήσουμε, να συζητήσουμε, να προβληματιστούμε όλοι μας για το που πρέπει να πάει το κίνημά μας. Ο δρόμος είναι ένας και πάει Αριστερά. Το μύνημα το πήραμε από την κάλπη, το πήραμε από την κοινωνία, το πήραμε και από την χθεσινή δημοσκόπηση της Ελευθεροτυπίας.
Ποιος όμως μπορεί να μας πάει Αριστερά;
Ο Γιώργος, που μπορεί να έχει αγγίξει επανειλημμένα θέματα όπως ο διαχωρισμός κράτους- εκκλησίας, η αποποινικοποίηση των μαλακών ναρκωτικών κ.α., αλλά δεν πήρε ποτέ καθαρή θέση για το ασφαλιστικό ή έκανε το μεγάλο στραβοπάτημα με το άρθρο 16. Ο, ακόμα, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κουβαλάει ένα βαρύ όνομα αλλά μόνο αυτό δε φτάνει για τον ξαναεμπιστευτούμε στις 11 Νοέμβρη(το κάναμε για αυτό το λόγο το 2004 αλλά...). Ο Γιώργος πρέπει να κάνει σοβαρή πρόταση για το κόμμα και να πετάξει από δίπλα του τεχνοκρατικούς παπαγάλους που νομίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ είναι επιχείρηση.
Ο "πολύς" Βαγγέλης Βενιζέλος, έκανε την Κυριακή των εκλογών μια τεράστια πολιτική γκάφα που κόντεψε να τινάξει το κόμμα στον αέρα. Θέλοντας να κερδίσει συμπάθειες αλλά και να τονώσει το πεσμένο ηθικό των ΠΑΣΟΚων βγήκε σαν σωτήρας(;) της παράταξης για να δείξει πως "εγω είμαι ο νέος αρχηγός". Είναι αλήθεια ότι ο Βαγγέλης είναι θωρηκτό και μπορεί να πάρει "σβάρνα" τον επικοινωνιακό Καραμανλή. Είναι επίσης αλήθεια ότι πήρε σωστή θέση για το άρθρο 16. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι μαζεύει γύρω του ανθρώπους για τους οποίους το ΠΑΣΟΚ κατηγορείται ότι έκανε τη δεξιά στροφή. Πρέπει να μας πείσει ο Βαγγέλης με συνολικές καθαρές θέσεις σε καίρια ζητήματα, αλλά και στις επιλογές των προσώπων που θα είναι γύρω του.
Όσο για τη συμπατριώτισσά μου Άννα Διαμαντοπούλου, της δίνω πολλά συγχαρητήρια για τη δήλωσή της την Κυριακή περί αυτοσυγκράτησης και αυτογνωσίας. Νομίζω όμως ότι η Άννα δεν μπορεί να εγγυηθεί Αριστερή στροφή για το ΠΑΣΟΚ. Καλή, χρυσή, Κοζανίτισα αλλά...
Στις 11 Νοέμβρη την εμπιστοσύνη μας δεν πρέπει να πάρει κάποιο πρόσωπο. Πρέπει να τήν πάρει συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση.